obudził ją promień słońca
zaspane kilka kropek
na czerwonym pancerzu
zagubiona pomiędzy
jesienią a zimą
usiadła na dłoni
samotni
oszukani przez czas
czekamy na sen
63 odsłon
Komentarze (9)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
już widzę tą biedronkę jak siedzi mi na palcu i rozwija skrzydełka--myk...do nieba
Tak Ci pilno do nieba, chyba, że o innym myślisz.
niebo to niebo--kurna
bardzo ładny kawałek
masz podobną wrażliwość do Darta-- a gdzie on się podział?
Biedronka dla biedronki:) Pozdrawiam.
Zdradzisz jaki to tytuł :)?
Co prawda nic nie wiem o Darcie, ale dziękuję Gizelo1
Tylko samotni dostrzegamy samotnych... Piękny wiersz, Andrzeju... Świadczący o dużej wrażliwości... Pozdrawiam serdecznie i słonecznie, jak tło Twojego wiersza... ;)