kobietą ogniskiem ogrodem
czasem ciąży jak kamień
czasem dodaje skrzydeł
byłem panem i żebrakiem
królem i błaznem
wzbijałem się w przestworza
lub jak syzyf toczyłem swój los
szukając drzewa mądrości
paliłem mosty i budowałem nowe
targany namiętnością
upadam pod ciężarem niewiedzy
przede mną morze
a ja wciąż uczę się pływać
119 odsłon
a ja wciąż uczę się pływać- dobrze ujęta myśl! Miłość jest niezgłębiona, bogata jak ocean... I nigdy nie nauczymy się jej do końca, bo jak pisała Szymborska: ,, (...) z tej przyczyny urodziliśmy się bez wprawy i pomrzemy bez rutyny...