deszczowa ballada

znowu deszczyk z nieba pada i słoneczko za chmurami w sercu rodzi się ballada o wakacjach pod żabami po ulicach płyną rzeki pani klapła wprost w kałużę pięścią niebu pogroziła no i wywołała burzę huknął piorun raz i drugi ścianą wody świat przysłonił nie gróź niebu moja droga bo ci kota wnet pogoni gołąb schronił się pod dachem z budy pies wyściubił nosa warknął pada nawet leje chyba wkurzył ktoś niebiosa tylko żaba kumka w stawie deszcz to dla mnie piękna bajka mogę tańczyć skakać pływać gdy boćkowi mokną jajka wielką suszą mnie straszyli oczko sobie zbudowałam no i po co moi mili wszak dotacji nie dostałam a deszcz ciągle sobie pada i olewa wszystko z góry gdy nad nami się gromadzą niczym klątwa czarne chmury a ja pragnę choć na chwilę cisnąć słomy garść przez ramię siąść na złotym ciepłym piasku i mieć z tyłu całą zamieć