dogonić sen

szukałem ciebie w sercach gwiazd gdzie pamięć skryła nasze twarze w lustrach gdzie zagubiony czas wciąż zadowalał się mirażem pokaż mi ścieżkę rzuć choć cień utkaj z obłoków swoje imię niczym wiosenny pierwszy ptak gniazdo nadziei w nim uwiję miałaś być pośród starych drzew kwiatem co w roku raz zakwita chciałem cię zerwać chciałem mieć spóźniłem się zaczęło świtać i znowu przyszły puste dni i smutne noce nieprzespane nie mogłem ciebie nawet śnić by chociaż mgłę przemienić w diament aż przyszła jesień splotłem sieć z babiego lata i tęsknoty złowiłem wenę powstał wiersz w nim się spotkały nasze losy