dwa żywioły

tęsknota nie daje wyboru ścieżka już wydeptana jesteś jak morze potrafisz kruszyć skały i usypiać śpiewną pieszczotą gniew i miłość wyłamują kraty burzą miasta strącają z tronów jak zanurzyć się w wulkanie by nie spłonąć czasem ogień gasi się ogniem na beczce prochu też można trafić do nieba