Przejdź do treści

Gra w uczucia

Melancholia
wyrwę je z serca cisnę w mrok niech świecą za oknami uczucia są jak gwiezdny pył piękny lecz cóż mi po nim wyciągam chciwie drżącą dłoń i pustkę znowu gonię zaświecą w oczy rzucą czar znikając w mrocznej toni zaśmieje się złośliwie wiatr żałośnie westchnie jesień obdarty z liści smutny las a grudzień chłody niesie
78 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

wiosenka 14 lat temu
na uczucia się trzeba otworzyć po prostu,a że potem będzie może bolało? cóż lepiej coś przeżyć niż żyć w stagnacji
janko_muzykant 14 lat temu
w istocie - plastycznie i rytmicznie; bardzo mi się podoba;)
ajw 14 lat temu
namalowałes nam ten wiersz :)
karioka83 14 lat temu
Andrzeju, piękny wiersz napisałeś, ale nie mogę się pogodzić z jego przygnębiającym przesłaniem... :( Nie wyrywaj uczuć z serca! Nie mów,że są tylko jak gwiezdny pył i że to tylko zbędna dekoracja!!! Ten ,, gwiezdny pył to wszystko, co mamy! Skąd przyszliśmy i w co się obrócimy... ,, Życzenia dla pana Sentio są dla Ciebie...
ibis49 14 lat temu
Bardzo dziękuję za komentarze , tak naprawdę uczuć nie da się pozbyć, można je tylko ukrywać. Dziękuję Karioko za piękny wiersz, jestem bardzo wdzięczny i wzruszony. :):):)
karioka83 14 lat temu
Buziaki :**
4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie