uderzamy
kipią emocje
słowa jak pociski
przebijają serce
seria za serią
rzeka krwi
oddalają się brzegi
oczy ciskają lodowe błyskawice
tylko łkające dusze
stawiają tamę
odpływającej miłości
64 odsłon
Komentarze (3)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Mocny i jakże prawdziwy wiersz... Bardzo dobrze napisany! Trudno nie zgodzić się z jego wymową! Ciepły, pełen miłości gest lepszy od morza słów... Rzeczywiście... ,, tylko łkające dusze/ stawiają tamę/odpływającej miłości Pozdrawiam Cię , Andrzeju bardzo serdecznie! :)
Dziękuję Marzeno, prawda często jest bolesna, ale trzeba jej spojrzeć w oczy. Sztuka kompromisu jest bardzo trudna. Serdecznie pozdrawiam:):)
Dziękuję Biedroneczko i pozdrawiam:)