lutowe rozważania gołębicy

luty wiosnę nam sprowadził coś się w niebie poplątało zamiast mrozem i zamiecią świeżą trawą zapachniało wysypały się pierwiosnki ciepłem słońca obudzone między nimi złoty krokus dumnie pręży swą koronę gołąb ogon swój rozłożył i w zaloty już uderza choć samiczka zaskoczona zezem zerka na rycerza czy on zgłupiał przecież luty amor drzemie jeszcze w chmurach czyżby mu się otworzyła ozonowa w głowie dziura czas zabierać swoje piórka niech se innej laski szuka słońce słońcem ale cnotę oddam kiedy maj zapuka wszystko ma swój czas i miejsce choć natura zwariowała ja się trzymam kalendarza i nie oddam swego ciała Luty 2014