moje niebo i piekło

moje niebo zaklęte jest w twoich dłoniach oplatających nabrzmiały sokami pień w oczach zasnutych mgłą zapomnienia w oddechu w którym krzyk jest zwycięstwem ciała nad oniemiałą duszą w kojącej ciszy kiedy rozpalone serca łapią wspólny rytm z opadającymi do szczęśliwego snu powiekami moje piekło zawarte jest w kryształach lodu wpijających się w serce twardym spojrzeniem w mroźnym oddechu osadzającym szron na skostniałych dłoniach w gniewie kłębiącym się pomiędzy dwiema cierpiącymi duszami słowach kruszących miłość niczym delikatną porcelanę piekło jest wtedy gdy wyraz ,,kocham" staje się ciężarem którego usta nie mogą udźwignąć * wiersz warsztatowy z Saloniku Trzech Muz- Wrocław