mów do mnie

słowa jak wiara przenoszą góry mów do mnie wierszem aż poczuję zapach bzu w majowe wieczory wiatr we włosach smak soli na wilgotnych wargach aż usłyszę krzyk mew i szum fali obmywającej stopy mów aż słowa niczym morze zaleją pieszczotą obudzonych wspomnień kruchymi muszlami złotym bursztynem gorącym piaskiem mów mów niech powraca echo nieśmiałych dotyków niepewnych spojrzeń miłosnych wyznań gdy okruchy lodu zmienią się w perły będę rzęsistym deszczem użyźnię pustynię spazmami rozkoszy mów poeto nie szeleszczącym piórem lecz oddechem szeptem uśmiechem poranka tajemnicą nocy mów do mnie tak cicho dlaczego milczysz usta skłócone z sercem