nie dostaniesz azylu

ona jest jak ambrozja kto raz jej posmakuje ten wiecznie będzie za nią tęsknił piasek zasypie ślady wiatr rozwieje wydmy usypane z marzeń lecz pozostaną wspomnienia dotyk ciepłych dłoni smak ust napęczniałych od pożądania jędrność ciała miękkość włosów żar namiętności skraplającej się niczym rosa na płatkach róż uczucia jak lodołamacz przebiją się przez lody arktyki na pustyni znajdą oazę niczym gejzery wydostaną się na powierzchnię strumieniem tęsknoty i przebaczenia nie ma ucieczki przed miłością