niekończąca się opowieść

miłość jest jak piosenka którą przynosi wiatr wpada prosto do serca żeby odcisnąć ślad i choćbyś nie chciał słuchać ona po prostu jest wypełnia twoje wnętrze jak żyły słodka krew w sypialni nad tapczanem anioła portret masz i tylko gwiazdy widzą jak pieścisz cudną twarz i nie wiesz już czy wino czy Bóg kołysze świat lecz płynął byś i płynął i chwile szczęścia kradł a gdy piosenka milknie czas zapomnienie tka w oku błyska tęsknota a na policzku łza lecz kiedy znów się wsłuchasz w nadmorskiej bryzy śpiew zrozumiesz że powróci bo ona taka jest