nieproszone myśli

ibis49

12.02.2013 • O życiu

gdy nadchodzi starość gasną gwiazdy pochyleni pod brzemieniem lat wzrokiem nie sięgamy nieba ziemia jest nam bliższa są takie miejsca z których nigdy nie wracamy pozwól Panie bym jak drzewo zrzucił szatę nie tracąc nadziei

8 4

90 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Isia1718 13 lat temu

taaak . świetny wiersz . mnie aż porwał . Gratuluję .

karioka83 13 lat temu

Refleksyjny, dojrzały wiersz.A najlepsza konkluzja :) Tobie, Andrzeju do starości jeszcze bardzo daleko, a nadzieja wcale nie jest związana z wiekiem...;)) Pozdrawiam

ibis49 13 lat temu

Różne są nadzieje Marzeno ,a starość znałem staruszków dwudziestoletnich. Serdecznie pozdrawiam:):)

ibis49 13 lat temu

Dziękuję, Isiu i pozdrawiam:)