otrzeć łzy

gdy miałem kilkanaście lat życie nie miało dla mnie końca pragnąłem tylko brać i brać głowę nosiłem wyżej słońca przyjaciół miałem że ho ho gdy miedź brzęczała mi w kieszeni bo kumpel jak najbliższy brat wyłącznie dobre cechy cenił zło mniejszym złem się wydawało grzechy leciutkie niczym puch mądrość łopatą mi wkładano lecz niepokorny był mój duch matczyne łzy do dzisiaj bolą dłonie całowałbym co dnia co dzień przed krzyżem chylę czoło i pytam siebie - czym był wart ach jakbym pragnął jeszcze raz wtulić się w ciepłe twe ramiona naprawić błędy cofnąć czas ach gdym mógł tego dokonać