prawdziwa miłość rodzi się w bólach *

ibis49

08.05.2012 • Miłosne

wyznaję ci miłość zapachem azalii czerwonej jak twoje usta wiatrem wiejącym nadzieją klekotem bociana chroniącego gniazdo magią leśnej polany pełnej majowych konwalii drogą krzyżową wiodąca na szczyt góry marzeniem które spełnia się w tobie pójdź ze mną tą ścieżką nie zawsze usłaną kwiatami często los sypie na niej ciernie wdepczemy je stopami w ziemię pozostawiając krwawe ślady na których zakwitną róże z inspiracji wierszem Karioki83 " w prezencie urodzinowym"

7 6

124 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 14 lat temu

Trudne zadanie stawiasz przed adresatką wiersza...;) Ale rzeczywiście,, to ból rodzi perłę. Piękny , dojrzały wiersz! Pozdrawiam, Andrzeju serdecznie :)

janko_muzykant 14 lat temu

innymi słowy Peel jest żonaty lub co najmniej w konkubinacie - tworzy wszak gospodarstwo domowe (klekotem bociana chroniącego gniazdo) jego miłość jest miłością cierpiętniczą, wręcz męczeńską (drogą krzyżową wiodąca na szczyt góry), ale nic to, bo obiekt, którego miłośc ta dotyczy o tym nie wie - wszak Peel dopiero do tej miłości swoją żonę (konkubinę) zaprasza. Trochę to chyba nielogiczne Ibisie, nieprawdaż? a z krwi nie rodzą się róże

ibis49 14 lat temu

Oj Janko , chyba sam wszystko pokręciłeś:) Dla mnie bocian i gniazdo to ciepło opiekuńczość, droga krzyżowa, która prowadzi na szczyt góry, to spacer pełen refleksji i zadumy, bliskości i pojednania, krwawe ślady pozostają na ziemi a o ile wiem róże wyrastają z ziemi a zapraszać do miłości trzeba co dzień, bo każdy nowy dzień, to jakby początek drogi. Pozdrawiam.

ibis49 14 lat temu

Odpozdrawiam serdecznie Marzeno:):)

ibis49 14 lat temu

Dziękuję Rudy:)

karioka83 14 lat temu

Rzeczywiście, komentarz Janka to charakterystyczny przykład NADINTERPRETACJI... Chyba ,że miało być zabawnie... ;)) To było! Uśmiechnęłam się szczerze czytając go ;) Pozdrawiam, Andrzeju serdecznie!