Tęsknoty

Słońce się skrywa za gór szczytami szumiące lasy cisza pochłania sarny przystają biegiem zmęczone śpiąca paprotka ziemi się kłania zapach konwalii zmysły odurza senne melodie dzwoneczki grają słońce odeszło za siódme wzgórza tylko tęsknoty nie zasypiają późnym wieczorem wychodzą z lasu z szelestem liści zapachem bzów w samotne serce się wkradają by nocą tęsknić za tobą znów.