Ty Panie

cel wędrówki znasz ja nie wiem gdzie się kończy las co znajdę tam za myśli mgłą jakie marzenia jaki ląd więc prowadź mnie przez morze róż ciernisty szlak i łany zbóż przez śmiech i płacz i zapach bzów miłości żar i zdrady chłód pośród splątanych życia dróg zaprowadź mnie do swoich wrót z cienia na słońca wieczny blask niech w sercu Twoim znajdę sens wędrówki której ziemski szlak wiedzie przez ciemny gęsty las