Przejdź do treści

ulotność

Egzystencjalne
w pogoni za motylami unosimy się nad ziemią czasem stajemy się bogami wierząc że świat należy do nas śnimy na jawie patrząc na życie oczami dziecka zrywamy kwiaty czując odurzającą woń i nieśmiertelność odradzającą się każdej wiosny cóż znaczą ciernie kiedy wierzymy w raj na ziemi nie warto się budzić czas płynie zbyt szybko a diamenty pomimo swojego piękna są zbyt zimne żeby uczynić człowieka szczęśliwym
77 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Ewa Hulak 10 lat temu
zawsze warto się obudzić a diamenty wyrzucić pozdrawiam
K
kaja-maja 10 lat temu
kiedy mija wiosna mija zima
tak nie przeminie żal pielgrzyma
gdzie nie jedni snią
inni realnie życia kosztują w:)
zyga66 10 lat temu
wcale nie tak ulotnie tutaj
P
poeton 10 lat temu
Realny, jak to realne zycie, o ktorym pisze kaja-maja...
karioka83 10 lat temu
Bo trzeba umieć mocno stąpać po ziemi, by móc się od niej odrywać świadomie. A realizowanie marzeń nie ma w sobie nic z marzycielstwa... Nie rozumiem w kontekście przesłania wiersza- ostatniej strofy...Brzmi jak młodopolskie pragnienie Nirwany... :P
1 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie