w odległej perspektywie

tęsknię za iglastym szeptem dumnych sosen za pieszczotą świerków buków srebrnym głosem za ciszy oddechem gdy w świetle poranka przysiada pod dębem po burzy zmęczona za radosnym śpiewem szarego skowronka który się rozlega pod błękitnym niebem tęsknię za tą chwilą gdy na głos dzięcioła odpowiada skrzekiem sroka przebudzona gdy sarna spogląda smutno na intruza gdy jelonek różki spod ściółki wynurza za spokojnym tchnieniem dziewiczego lasu gdzie życie się toczy jak za dawnych czasów gdzie zazula kuka lis wraca do nory a zapach konwalii umila wieczory