w sprawie jednorożca

ibis49

14.12.2011 • O życiu

odnalazłem esencję życia radością pachnie wczorajszy chleb echo sprężyste kroki odlicza w uśmiechu szczęścia utonął gniew jesień oddała swoje kolory ziemia usypia w palecie barw a w moim sercu budzi się życie to mglista wenus rzuca swój czar promienne myśli wchłonęły smutki podały ciepłą przyjazną dłoń zimy stulecia już się nie boję bo w sercu letni spełnia się sen

4 8

69 odsłon

Komentarze (8)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 14 lat temu

No tak... Odnalazłeś swojego jednorożca... A czy go też dotknąłeś? ;)) Piękny wiersz! :) Dziękuję za niego! Pozdrawiam serdecznie :)

ibis49 14 lat temu

przecież piszesz, że nie wolno dotykać (czytaj - koment pod swoim wierszem) teraz pozostaje mi tylko podziwiać go z daleka:(

ibis49 14 lat temu

Dzięki zorro:) Pozdrawiam:)

muszelka 14 lat temu

Ibisie, nie uważasz że powinno być: promienne myśli wchłonęly smutki? Twoja wersja skłania mnie do postawienia tezy, że smutek pochłonął wszystkie Twoje pozytywne myśli :))

ibis49 14 lat temu

I tak było muszelko w pierwszej wersji, coś mnie podkusiło, żeby obrócić kota ogonem:):):) Pozdrawiam:)

muszelka 14 lat temu

to teraz sobie mogę pośpiewać :)))

karioka83 14 lat temu

O, sorry, ale to nie tak...;P Napisałeś w komencie do mojego jednorożca, że ,, żeby spełniły się nadzieje, nie wystarczy zobaczyć jednorożca, ale TRZEBA GO DOTKNĄĆ, więc odpisałam Ci ,że to nieprawda, że wystarczy go odnaleźć... A nawet po prostu już sama chęć szukania go jest wygraną, bo kto szuka, ten znajduje... ;))Ale mężczyźni to tak muszą już wszystko dotykowo... :D