węzeł gordyjski

dusza zatonęła w smutku samotna łza zostawiła słony smak na wargach anioł milczy czasem i on błądzi mówił do serca teraz gdy wiatr rozsypuje myśli jak kostki domina odleciał lawirując pomiędzy rozumem i sercem utknąłem w środku burzy miał być most a powstała wieża babel czy można namalować tęczę spoglądam w niebo pomiędzy ciemnymi chmurami pojawiają się gwiazdy za kulisami toczy się walka perły rodzą się w bólach