Przejdź do treści

zapach ciszy

Egzystencjalne
zapatrzony w płonące znicze przebiegam drogę - nie oceniam pochylam się tylko nad czasem marmurowe płyty skrywają swoje historie wzloty i upadki marzenia i nadzieje tutaj wszyscy są już równi każdemu wieczne odpoczywanie i płomień stary dąb rozsiewa żołędzie może kiedyś zapuszczą korzenie by wypełniać następne karty i szumieć wspomnieniami a oni niech śpią
73 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Ewa Hulak 7 lat temu
ładnie o ciszy, o przemijaniu. Pozdrawiam :)
leopard 2 7 lat temu
banały... banały ...... banały
K
kaja-maja 7 lat temu
zapach ciszy'
to nie to światło
które palą nam
a te które dusza widzi w:)
zyga66 7 lat temu
bez pokoleń i ostaniego wersu
iśka 7 lat temu
bardzo dobry wiersz warty głębszej refleksji i zadumy nad przemijaniem:)
3 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie