żono

moja muzo świątynio rozkoszy i błogosławieństwa co rano kieruję wzrok w twoją stronę jak muzułmanin w stronę mekki wieczorem niczym pielgrzym podążam do wyciągniętych dłoni po chleb i wino jesteś brylantem który szlifowałem w sercu by rozproszyć ciemność żyłem ze szczęściem jak olej z wodą substancje niemożliwe do połączenia z tobą niemożliwe stało się możliwe woda obmyła grzechy a olej namaścił serca byśmy zjednoczeni stworzyli własny wszechświat