czas nadziei

krzywy stół herbata zimna niesłodzona cierpka jak los do okien przypełzła noc w oddali boćki na stodoły gnieździe klekot uderzenia skrzydeł żarówka niemrawa ćma klei się pod kloszem zapatrzeni w myślach szukają szczęścia we wspomnieniach choć ich tu nie ma tylko cisza naciąga na uszy zasłony szumu radia Diora kolacja bez chleba martwią się o dzieci brak pomocy brak pieniędzy zatrzymani otępieni głodni zgarbieni pochylają czoła gdzieś chowa się nadzieja dłonie spotykają się uniesione do nieba