Przejdź do treści

człowiek

Od siebie
człowiek ginie w dzikim pędzie Bóg jest wszędzie jak powietrze Ziemia w próżni zatacza koła w kosmosie nie brak przestrzeni światło pędzi niesie wieści bezdźwięczny chaos otacza zewsząd Bóg głaszcze włosy uśmiecha się kocha nas za beznadziejność człowiek na krawędzi umiera z braku miłości choć ma szczęście suma summarum nagrabił sobie przez lata i wieki czasem nie wiem dlaczego Bóg głaszcze włosy uśmiecha się kocha nas za beznadziejność
62 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

5 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie