czuję zapach ulicy

samotnie tutaj powiew wiatru szmer papierków rozbite szkło odwieszona słuchawka dotykał ją ktoś czarny pies pożera resztki śmietnik wielki opancerzony wóz noc spowiła serce rozdarte na pół na ogrodzeniu luźny drut kawałek materiału faluje wiatr podnieca ogień betonowe bloki bez świateł w oknach nastaje mrok w ludzkich duszach budzi się zło sąsiad patrzy przykuwa mnie jego wzrok do starej spróchniałej ławki wyjmuję papierosa z rozdartej paczki siwy dym jak twoje włosy wije się wzdłuż palców żółtych od nikotyny zapadam się w otchłani wbijam w siebie ból wracając wspomnieniami do dni w których łatwiej żyło się nam jak śnić gdy niepokój w dłoniach drży głucho puste noce niepewne dni