depresja

czerń wkrada się jak sen biegunem cienia kroczysz na linie nad przepaścią na krawędzi ciemnych myśli jak przeraża szary dzień gdy nie możesz się cieszyć gonią myśli w bezsensie czekasz w oknie godzinami może przejdzie obok nie cieszy urok dnia jesieni wypalony jak papieros kawa nic nie wnosi nic nie zmienia przy życiu trzyma nadzieja chore myśli kuszą nie masz wyjścia rób krok za krokiem czeka za horyzontem nagroda czeka radość trzymaj ster mocno życie cię kocha ten stan omiń złam jak słabe gałęzie raduje się dusz unosi biciem serce