gdy zabraknie czasu

jaropasztii

27.04.2013 • O życiu

wszystko się układa płyniemy z prądem rzeki życie nie przestaje biec dzieci rosną jak kwitnie wiosna nagle brakuje czasu nie ma szans na naprawienie błędów biegniesz lecz siły nie te człowiek młody zapomina że to życie układa karty na obrusie białym choroba zmienia obraz dni przeliczasz tabletki na minuty krótki dzień i piękny gdy zostawisz wszystko odejdziesz duchem młody jak dziecko zapłakał Bóg stworzył cud istnienia nie obce cierpienie wycierpieć trzeba wiele by na brzegu spocząć wśród zielonych pastwisk

9 3

98 odsłon

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

kaja-maja 13 lat temu

z prądem sładnie się płynie pod prąd gorzej czas dla jednych jest na wagę złota po innych spływa a i też w miejcu stoi albo o dwa dni sie późnia zawsze w lesie
spotkasz napiękniejszy kwiat w:)

Beatrice 13 lat temu

Końcówka intrygująca... Ja bym zaczęła ten wiersz właśnie od: ''zapłakał Bóg...'' - to rodzi pewne napięcie, intryguje, po co zostawiac na koniec. ''przeliczasz tabletki na minuty'' - to też dobre. Całośc bym skróciła i uporządkowała, lepiej krótko i na temat :-) Ja widzę to tak:

''zapłakał Bóg,
stworzył cud istnienia,

życie układa karty
na białym obrusie sumień,
a ty wybierasz,
nie zawsze tę właściwą.

nagle brakuje czasu,
nie ma szans na naprawienie błędów,
biegniesz, lecz siły już nie te.

choroba zmienia obraz dni ,
przeliczasz tabletki na minuty,
gdy zostawisz wszystko,
odejdziesz duchem młody jak dziecko.

wycierpieć trzeba wiele,
by spocząć na brzegu
wśród zielonych pastwisk''

Pozdrawiam serdecznie :-)

TeophilusLupus 13 lat temu

wycierpieć trzeba wiele (życie) by na brzegu (dopiero!) spocząć ... będącym zielonymi pastwiskami... ;)
dla chrześcijanina oczywiste. I za to plus, plus plus za formę :)