gdyby tak realnie

by świat odrodził się lepszy niewinny oczami dziecka rosa na trawie niewieczna promienie słońca tysiącem barw toną w eterze wyłuskuję te najlepsze w słowach hiperbolą płyną intencje miłość niechaj zamieszka między bytem a niebytem nakarmi serca wiecznością gdzie nie ma pragnienia żądz ani pokus losu szczęście na każdym kroku owinięci szalem bez trosk i narzekań jednomyślność księżyc blady od zmartwień gdy noc zasłania wstyd czekanie trwa za długo obudzę się gdy przyjdzie odsłaniając jej tajemnicę