jesienny blues

zagląda do okien późny wieczór jak pies przenika poprzez ciało zimna noc szron maluje szkło w dłoni ściskam rudą whisky przesiąknięty tytoniem puszczam kółeczka dym rozpływa się w eterze igła wolno sunie po starej płycie ostatnie liście wazonie w kominku rozegrana walka o ogień ciepło otula stopy daleko chodziły wyczuwalna odległość zapach pokoju w świetle indyjskiego salonu pośród palm świeca dogasa nie piszą wierszy poeci odeszli stąd pozostał papier pióro puste szkło