samotnia

świt rozprasza mrok noc wciąga takie bagno zapadnia za dnia otulony w samotności zamykam powieki by zasnąć nie mogę śnić za słaby na dziś dotykam zimnej ściany pot ciężki jak łzy blady lęk na twarzy wyryte blizny sprzed laty zatapiam statki jeden po drugim na szachownicy samotny król zapadam się po pierwszym nie starcza do ostatniego śnię najem się snami