jest doskonały

przybył jak wiatr halny nie zapukał rozłożył skrzydła jak parasol w moim domu ciasno jasno miejsca dla dwóch wystarczy prośby co noc wznosiłem wysłuchał podał dłoń anielską w parku ze mną się drażnił sypał liśćmi wiatrem straszył ławki przemalował w kolorze niebiańskim siedział obok opowiadał kawały cały dzień ze mną spędził był doskonały minęły lęki fobie depresja schowała się pod powieki ze łzami spłynęła do rzeki chmury na niebie na łące drzewo anioł odfrunął pozostawił słowo wróci na pewno gdy krzyk usłyszy