kolokwialnie

szwendam się po świecie zaglądam tu i tam będąc małym dzieckiem zadawałem mnóstwo pytań zawsze otrzymałem wiele odpowiedzi zrozumiałem teraz że nic nie pojmuję co wokół mnie się organizuje wmawiają nam choroby psychiczne choroby cywilizacyjne tabletki proszki na recepty mimo ukończonych kilku szkół nie umiem nic nie potrafię myśleć w życiu tyle grzechu tak mało wiary nadziei jak na widelcu wody z tego co wiem niebo nie jest dla wszystkich dla mnie też nie wychodzę z domu w parku przy bloku na ławce siadam zaplam papierosa myślę choć wiem że ktoś myśli za mnie niedobrze dzieje się człowiek staje się narzędziem w niewoli pędzi pociąg pędzi człowiek kto pierwszy na peron do grobu zdąży