na brzegu otoczony samotnością

wypatruję sylwetki która mówi tak dużo rozumiemy się bez słów zbyt mało snów okręt mój odbija od brzegu ciebie tam nie ma niespokojny przecieram oczy dlaczego upadam wiem że się nie podniosę pozostawiany sam sobie w środku umieram bez ciebie każdy dzień nie jest dniem umieram zamknięty w sobie żaden brzeg nie będzie przystanią nie będzie domem odpływam w dłoni z pełną butelką aniele dlaczego odleciałeś bez pożegnania czekałem układałem świat wspólne snute plany jesteś daleko oddychasz tym samym powietrzem usycham mało ze mnie pozostało to nie moje ciało upadam wiem że się nie podniosę