na stopach liczę odciski

połączeni cienką linią przechodzimy poziom dalej w świecie artystycznego mroku surrealistyczne fantastyczne obrazy słowa w rzeźbione życie uciekam drogą szeroką twarda zbita od kroków artystyczna ekspresja pozwala wyrzucić ze środka wewnętrzny niepokój obawy wrosły w ziemię jak osty jak chwasty co niszczą dobrą reakcję w symbiozie pójść oddalić się od siebie by bardziej się do ciebie zbliżyć jesteś rzeką polem obfitym sytym być i umrzeć w dobrobycie