na szaro

ponury dzień biegnie pod górę każdego co dnia to samo się wlecze spóźniony czas wyczekuje na czerwony autobus ostatni bocian na łąkach błąka się schronić się bidula nie ma gdzie dobrzy ludzie przygarną napoją nakarmią naprawiam błędy zaprzeszłe szukam nie mogąc odszukać w głowie obrazu dnia szare myśli zimne dłonie ciągle pada za oknem deszcz się dzieje boćków szkoda niepogoda nie pogada w cztery ściany sam telefon milczy na nk wieje wiatr jestem opętany ciszą jeśli ktoś mnie kocha to tylko ja boćków szkoda