nadwrażliwym synom

ówczesnym mundurowym co otarli się o kostuchę otarłem się o gówno gorsze niż białogłowa wyczerpała mnie chora głowa schizofrenia gorsza niż dama lekkich obyczajów żyję nie szczędząc bohaterom czci nie byłem nim lecz służyłem im teraz to wiem torowałem drogę szturmanom istnieć z nimi to był szczyt silny i zły cała młodość piękne chwile noce krótkie za długie dni całym sercem oddany nadwrażliwy czuwałem wtedy spałeś na kacu zalany wypadem na miasta dno widziałem wiele rozumiem dużo bez alkoholu można bawić się lecz po co nie wierzę w słowa w telewizji uciekam w Bieszczadach zbuduje dom taki z bali drewniany nie betonowy schron