neopoezja

pokolenia podążają za myślą która pędzi przepędza chmury powietrze wyraźny smak idee zaszczytne poglądy muzyka idole plakaty pośród ścian Pan Tadeusz kojarzony z setką z Red Bullem przy bufecie młody chłopak szatą zewnętrzną jak dziewczyna wyciśnięty szczupły na butach haczyk lub paski poezja wypełzła do dyskoteki gdzie gra nowa orkiestra co zamienia płeć na odmieńców nęci zachód wolnością zepsuty jak ulęgałki pod starą gruszą na polu samotna otoczony dymem tytoniu odpoczywam wzdycham nad dolą i niedolą stęsknionych samotnych kobiet niegdyś Absynt mącił zmysły artysty tymczasem zioło odpływam z wódką Bols na przeciwny brzeg ciężko dając radę zamawiam kolejkę nie przestaję płynę popłynąłem zbudzony pod stołem przez ochronę kończy się dla mnie noc ooo wypędzony jak pies podkulony zgarbiony zakładam w nieładzie kurtkę azymut w dobrą stronę do ścian podążam asfaltową wytoczony na brzeg na molo zaproszony wzrokiem żony tłumacząc się niezgrabnie na kwadracie otulony etanolem mam dość nasycony papierek lakmusowy kolor czerwony