nie wytrzymam

k ur wa nie wytrzymam z pokolenia na pokolenie te same nazwiska tego samego podmiotu te same gęby z jednego drzewa jak owoce powielają nieprawdziwy obraz świata w tym mieście gorzej na wsi ksiądz prosi o wybaczenie wrogom ile można dać się w d u p ę kopać k urwa nie wytrzymam wsadzam palec głęboko wąchaj ch uj u dość paranoi dość wychwalania módlmy się w domu żyjmy w zgodzie żyjmy w prawdzie mam dość ochłonąłem przyjdź do mnie porozmawiać nie chce walczyć ale wyjścia brak sprzedają sprzedany z ziemią Banki kupują nas co z naszym krajem czy będziemy szprechać może gaworit Polsko budzimy się chwyć za wszarz tego za biurkiem nierób nie zna zgody sztywne zasady w du pi e grzebie i popija kawę już szóstą w świecie nierealnym napić pozostało się wódki resztówki