nie zapomnę nim smutki pomrą

nie zapomnę naszej miłości do grobowej deski o kilka lat młodszy zacięty waleczny będę o nas się modlić nauczyłem się tęsknić z aniołami śpiewam każdej nocy cierpliwość prowadzi po krawędzi obłędu nie ma żalu pytasz -dlaczego? ktoś z nas musiał nawalić ktoś myślał inaczej czas mści sytuację niewykorzystaną teraz idę spojrzę na zdjęcie usnę przyjrzyj się w lustrze stoję z boku spotkamy się w innym wymiarze gdzie nasze gwiazdy będą świecić która mocniej linia życia patrzy w oczy nie walczyłem do końca wyłowiłem cię od los podarował miłość młodemu chłopcu