niełatwo być poetą

nieuczesany brudny dzień na oczach sen szklanka pełna absyntu czas napocząć dzień bez pieniędzy ale dobrze w potarganym szarością swetrze idzie jesień nie to poeta papier dźwiga na wiersze na wiersze każdy wie że tak nie da się z wiarą pod rękę w sercu z miłością do ludzi nadzieja że lepiej nie będzie wie swoje i nie jest w błędzie Stało się uwierzcie