droga która się nie kończy jak opowieść starca
na progu przysiadł snuł baśń
palił fajkę dym w obłoku niósł słowa w eter
uszy moje chwytały każdy dźwięk
zasłuchany pamiętam każdy jego ruch
każdą zmarszczkę odsłonił je czas
drżąca ręka drżący głos nie ze strachu
życie zginało go wciągał go ląd skąd przybywamy
i gdzie odchodzimy by dalej snuć mniej błądząc
61 odsłon
ręce drżą
głos nie ze strychu
wyciąga
a ląd mówiący
malarz czy poeta
nawet solista
czy futbolista
bez pracy
ma marny grosz w:)