oddychać z łąką

jęzory mgły zawisły lekko niby dym a jakby rześko nad łąką gwarno kumanie cykady śpiew ptaków krzyk czajki i dzikiej kaczki jakby w słownej jatce niesie się życie nocy letniej rzeką co brzeg porosły tataraki zapach niezapomniany cudnej łąki lilia wodna co dzbanek rozwarła bielszy od pierwszego śniegu kusi owady bąki barwne ważki bociek szuka żabek lub myszy polnej młode na stodole klekoczą głodne gaździna na ławce pali skręta wciąga od czasu do czasu tabakę wspomina zamyśla się czasem dokąd idzie człowiek gdy zamyka oczy wieczny zegar którego nikt nie zatrzyma