Przejdź do treści

powolna agonia ducha

Smutne
nie wrzucaj chleba do kosza bo będziesz Go szukał świat się skurczył a zło zakwitło w sercu ziarno miłości usycha woda życia zatruła sumienia wymierają nadzieje na lepsze dni płynął szybciej niż zwykle udajemy że się kochamy noce mokre od braku sensu zatapiam się w sobie jak ołów paruję w przestrzeń która niknie umieram tutaj na nieurodzaju
79 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

I
iron1 6 lat temu
Piękno
ostanie się
brzoza12 6 lat temu
Dasz radę.....Pozdrawiam:)
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie