prawdziwie to widzę

kiedyś kwitła miłość w ogrodzie za wzgórzem kwitły owoce nienawiści cierpiał człowiek ukłute serce ściskał ból matka tuli do piersi narodzone dzieciątko idziemy jak owieczki ślepo bez nadziei masa przewodników mądre głowy prowadzeni na rzeź smutno tkwić w tym gnoju podpowiadają jak żyć jak kraść uczciwie nie zaprzeczysz że natura odwraca od nas głowę kontakt z przyrodą kończy się grillem i skaleczoną głową skuci wódą bełkot niewyraźny jacy mili jacy ważni ile to nie wypili miłość w cierpieniu rodzi owoce nadaje sensu wśród sprawiedliwych nie myśl o luksusie oni zarabiają klepią nas po czaszkach oj barany głupie tutaj da się żyć w spokoju bez pośpiechu powoli spokojnie otwórzmy oczy na ludzi nie ważny kolor skóry