prezent

podaruję na dłoni uśmiech szczęścia odrobina wystarczy nakarmisz nią sny kochać nie grzech jak szaloną noc zburzonej jak szampan cichymi krokami jak zawsze powoli zbliża się zmierzch śpieszę się na pociąg do gwiazd szansę dasz pełną garść nie wypuścisz z ramion będziemy starzeć się w chacie na kurzej łapie nakarmię cię cukrową watą uciekniemy przed świtem nikt nie może się dowiedzieć o sekretach w kieszeni zagnieździły się jak szare myszki podaruję ci to co we mnie brzmi