rzeka

spokojna czeka rwie brzegi porośnięte tatarakiem zrywam kaczeńce z Kasią przyozdobię stół u mamy lub postawię na kredensie żółty kolor rozjaśni jej smutne oczy przyszły deszcze niespokojne wylewna szalona nieujarzmiona cicha okolica jak wielka kałuża drzew zatopione brzuchy bez paniki cicho słońce się skryło płynie szybko jakby koryto jej się znudziło za ciasno za mało