Przejdź do treści

samotność to taka straszna trwoga

O sobie
jestem tutaj stary dom straszy na wzgórzu drzewo samotnie opadły liści radością nie płonie zamykam się w sobie jestem bohaterem walczę ze sobą wielu przyjaciół o fałszywych spojrzeniach obdarty ze złudzeń dzień iluzją powoli podnoszę z ławy papierosa podpalam to co było co przeminęło otwarty na ludzi ściskam ich dłonie wiedzą że do nich przychodzę wiatr w okiennicach zapodział się
57 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

7 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie