słowa

w głowie zatrzymują się słowa otacza je chaos sepultury dookoła echo kosmosu w wyobraźni zespalam zdania spadam wzlatuję upadam wstaję wysyłam przez usta na wydechu połykam czasem ślinę gryzę się w wargi by nie urażać nikogo prócz autorskiego ego głucho cicho gdy nie mówię czasem krzyczę lub ryczę hamuję się od przekleństw by języka nie okaleczyć zamknięty w sobie na chwilę znikam utykam podparty laską umykam w cień ważne że kiedyś nie będę pisał będę opowiadał jak chciałem być kimś kim nie byłem słowa są orężem nie nadążam pełno mnie wszędzie pełne brzegi wylewam na papier to co we mnie najlepsze