za horyzontem mgła rozciąga płaszcz
idą stępa nocą konie słychać rżenie, parskanie,
ciężkie buty brzmienie zgrzyt metalu
nadchodzi koniec i początek nowego porządku
uciec nie ma dokąd, stamtąd zmierza śmierć, zabrała ułamek szczęścia, ostatni oddech staje się coraz dłuższym, życie widziałem jak na dłoni trzymał mnie ojciec, matka głaskała po głowie
jest taki deszcz co nie wsiąka w ziemię
jest czas smagany nieubłaganym wiatrem
niewiadomo skąd tyle złego wchłaniania
człowiek gdzieś daleko umarł za darmo
pragnąc wiele w jednym dniu stracił wszystko
co piękne, jedyne miejsce pochłonęła ziemia
wczoraj ktoś strzelił do gołębia, trafiła wyraźniej tęsknota za życiem kiedy latem biegaliśmy boso, pamiętam jak kiedyś, dziś dzień dobry na zabijanie i zgon, nienawiści na horyzoncie naciąga język spustowy by trafić, zabić
leży biedny gołąb dlaczego, czym zawinił skąd tyle kamienia w sobie, szukam schematu odpowiedzi i nie znajduję już czas, nieubłagany mrok spowija spaloną ziemię, zieleni jak na zdjęciu, zemsty nie ma, chodzi o ofiarę wypruć flaki upuścić krwi, diabelski wiek epoka skały w sercach synów zrodzonych w sobie
jest taki deszcz co nie wsiąka w ziemię
jest czas smagany nieubłaganym wiatrem
niewiadomo skąd tyle złego wchłaniania
człowiek gdzieś daleko umarł za darmo
pragnąc wiele w jednym dniu stracił wszystko
co piękne, jedyne miejsce pochłonęła ziemia
66 odsłon